Genel

Vakit İ(k)indi

Belki verdiğimiz nefesleri,
Geri aldığımız için kokuyordur.
Sürekli aynı yolda
Yolun ortasında kaldığımız için
Yenilemediğimiz için belki o adımları
Yüksek sesle konuştuğumuz içindir belki
Kim bilir belki sema bize dargın şimdi
Belki asırlık bir hüzün bu,
Pencerenin tahta çerçevesine sinen.
Misk kokusunu unutmuşuz sanki
Aşklarımız eskisi kadar güzel değil.
Yakup gibi ağlayamıyoruz artık
Yusufi hasretlerimiz ise
Uçmuş gibi
Neyi anlattığımızı bilmiyoruz birbirimize
Tekrar tekrar
Aynı yalanlarla çıkıyoruz huzuruna sevdiklerimizin
Adına garip bir divane deyin geçsin
Kanadını kırın mutlulukların
Ve tamamıyla umudunuzu kesin ve gidin.
Hayır, hayır böyle yapmayın sakın, lütfen yapmayın.
Umut var hala
Rahmet gelecek sanki
Bakın o şerbetler bizim, şu tövbe dolu kaseler bizim.
Tövbelerimizi sunuyoruz şimdi
Sessizce gözyaşlarını akıtma vakti
Gecenin en sessiz vaktinde pişmanım ya rabbi
Pişmanım ya rabbi deyip tövbemizi yenilemenin vakti
Pişmanım derken süzülen terlerle kendimizi yıkamanın vakti.
Vakit tövbe vakti,
Vakit yakın,
Kıyametin kopması yakın
M. Zeki Aygur
Sessiz Notalar

Yazar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir